Liefdestaboes

Ik ben in verwarring. Ik weet niet eer hoe het nu eigenlijk zit met liefde en relaties. Zoals de meesten ben ik opgegroeid met het perfecte plaatje: verkering, samenwonen, trouwen, kinderen en ze leefden lang en gelukkig. Daar begon ik mee en op mijn 26e trouwde ik mijn jeugdliefde. So far so good. Maar al binnen een jaar realiseerde ik me dat ik een leven had gecreëerd dat niet van mij was. Diep van binnen wist ik: dit is niet de bedoeling. Ik werd ook nog eens halsoverkop verliefd op iemand anders en besloot weg te gaan. Gescheiden op mijn 27e

Aanklooien

De periode daarna klooide ik maar wat aan liefdesgewijs en op mijn 28e werd ik verliefd op een vrouw. Negen jaar hadden we een relatie, maar in 2010 was het voorbij. De afgelopen twee jaar ervaar ik als een experiment. Wat gebeurt er als ik alle vaste ideeën over liefde en relaties loslaat? Kan dat? Kun je verbindingen aangaan met meer mensen tegelijk? Hoe ziet liefde eruit als een relatie niet de vaste vorm hoeft te hebben? Het is een enorm interessante zoektocht waarin ik keihard met mijn eigen spoken wordt geconfronteerd. Alsof het universum zegt: “Jij wil dit onderzoeken? Dan geven wij je de ervaringen wel…”

Inspiratie

Het kostte me moeite mijn beeld te veranderen omdat je in deze maatschappij zo sterk met je neus op de feiten wordt gedrukt: de romantische liefde is er één tussen man en vrouw, een relatie is monogaam, jaloezie en afhankelijkheid horen erbij, je moet accepteren dat je niet altijd gelukkig bent maar naar buiten toe laat je het perfecte plaatje zien. Een tijd geleden las ik al wat boeken die gericht waren op autonoom blijven in een relatie. Heel goede boeken, zoals: ‘Thuiskomen bij elkaar’ over de relatie als spiegel of ‘Ik heb je liefde nodig, is dat waar?’ van Byron Katie. Deze gaat over het ontmaskeren van je eigen belemmerende overtuigingen. Nog niet zo lang geleden kwam ik ‘Verslaafd aan liefde’ tegen. Dit boek gaat een stap verder dan liefde in relatievorm. Het laat je ook onderzoeken wat liefde eigenlijk is.

Maar nog steeds had ik behoefte aan een wat meer filosofische kijk op liefde, verbinding, relaties. Mijn vraag werd beantwoord toen ik de documentaire ‘ik heb lief – dus ik ben’ zag. Daarin sprak Jan Drost. Zijn visie raakte me omdat ik het zo herkende. Meteen bestelde ik zijn boek ‘Het romantisch misverstand’ en eindelijk zag ik mijn ideeën weerspiegeld in een boek. Wat heerlijk! Iemand die ook openlijk durft te twijfelen aan ons collectieve romantische liefdesideaal. Sterker nog: die ook vindt dat dit helemaal niet zo gezond, vrij en liefdevol is als we willen doen voorkomen.

Daarna las ik ‘De herontdekking van de liefde’. Een boek dat op verschillende manieren kijkt naar liefde en relaties. Wat me met name aansprak in het boek is de (fundamentele) keuze om alleen of samen te zijn. Er is geen (economische) noodzaak meer om samen te zijn, een gezin te vormen. Waarom zou je er dan nog voor kiezen? En als je kijkt naar de feiten, zie je dat het aantal alleenstaanden groeit en groeit. Hoe komt het dan toch dat dit niet de norm is, maar vaak een ongewenste/tijdelijke situatie? Is het zo’n taboe? Zitten we in een overgangsfase? Willen we het perfecte plaatje (waar velen zo ongelukkig van worden) niet loslaten?

Suzanne Unck

Motto: ‘Doe wie je bent!’: weten wie je bent en werk doen dat daaruit voortvloeit.

Leesmonster
Coach voor hoger opgeleide vrouwen. Suzanne helpt ze met Playce bij hun persoonlijke ontwikkeling, loopbaan en ondernemerschap.
Dochter Rivka

Twitter @suzanneunck

– Website: Playce