Estamagazine.nl

Is sport gevaarlijk?

Janine — Fri, 18 May 2012 10:13:51 +0000

Afgelopen weken word ik geconfronteerd met verschillende verhalen en beelden over het gevaar van sport. Te beginnen bij de hockeysport.

Fotograaf Ron Hendriks stuurde mij een foto van hoofdklasse speelster Sophie Polkamp. Zij had zichtbaar een zware oogwond opgelopen door stick of bal. En een dag later las ik het bericht in de krant dat er in Australië een vrouw was overleden doordat ze een hockeybal op haar achterhoofd kreeg.

Zoveel gevaar

Mijn jongste zoon zit op hockey en fietste gisteren naar de training. Hij doet het met veel plezier, maar toch moest ik even slikken: “zou het wel goed gaan”?
Sport kan altijd gevaarlijk zijn. Als ik ga zwemmen kan ik mijn hoofd tegen de rand van het zwembad stoten. Of als ik ga voetballen moet ik niet in het doel staan als de bliksem inslaat. En dan maar niet te spreken over de wielersport. Als je plotseling moet uitwijken en je voeten zitten vast in de toeclips kan je lelijk vallen. En Beitske Visser, het 17 jarige autoracetalent, brak een ruggenwervel na een ongeluk tijdens een race. Zelf ben ik vier jaar geleden gevallen tijdens het skeeleren toen ik over een rooster wilde stappen bij een fietstunnel. Met als gevolg een gebroken kaak en vier hechtingen in mijn kin. Kortom, gevaar zit in een klein hoekje.

Sociaal

Ok, ik laat mijn zoon toch maar vrolijk naar hockeytraining gaan. Een teamsport is belangrijk voor zijn opvoeding. En ik heb er zelf ook altijd veel lol aan beleefd. Ik woonde vroeger zo’n beetje in het hockeyclubhuis en speelde zelf zaterdag en zondag zoveel mogelijk wedstrijden. Nu lukt dat helaas niet meer vanwege een knieblessure maar ik heb nog steeds veel leuke vrienden en vriendinnen aan de sport overgehouden. Zelfs het team, waarin ik speelde toen ik achttien was, had laatst nog een reünie in Haarlem.

Blessures

Nu sport ik op een andere manier. Ik zet me in als wandel SportVrouw-coach, doe aan hardlopen en aan training in het park ‘buitenfit’ bij De SportVrouw. En ja, zelfs bij die sporten is het belangrijk alert te zijn en geen blessures op te lopen. Gelukkig kan je die voorkomen en is er een organisatie die zich daarin heeft gespecialiseerd. Je kunt erover lezen op de site Sportzorg.

Kortom, sport is zeker af en toe gevaarlijk. Neem sporten serieus, bereid je er goed op voor en zorg dat je van te voren leest over de risico’s. Maar het risico van de sport weegt niet op tegen de meerwaarde die het heeft op fysiek en sociaal vlak. Je zit lekkerder in je vel als je in goede conditie bent. Daarnaast is samen sporten vooral erg gezellig en goed voor je humeur!

Heb jij wel eens een ernstige situatie in de sport meegemaakt of heb jij een andere mening? Laat het me weten.

Foto: Ron Hendriks

Janine Heemskerk

Motto: ‘Pluk de dag, haal eruit wat erin zit’.

Sportvrouw
Oprichter De Sportvrouw
Zingt in een gospelkoor

Twitter @DeSportvrouw – Website: De Sportvrouw

Weg met de vakjury

Maria Genova — Thu, 17 May 2012 09:26:53 +0000

De macht van social media wordt steeds duidelijker. Ze zijn de sleutel tot allerlei soorten verkiezingen. Heb je genoeg ‘vrienden’ op Facebook en Twitter, dan win je, heb je niet zo veel vrienden: verlies je. De vakjury lijkt uitgespeeld, want ik zie steeds meer verkiezingen die alleen social media-votes accepteren en waar geen enkele vakjury aan te pas komt. Op zich geen probleem, ware het niet dat de meeste mensen op social media niet op de beste kandidaat stemmen, maar op iemand die ze via Twitter of Facebook kennen. Vriendjespolitiek anno 2012.

Mijn man, die best mooi kan fotograferen, doet niet meer mee aan fotowedstrijden. Hij kan nooit meer winnen van amateurs met heel veel vriendjes. In de goede oude tijd, toen vakfotografen de inzendingen beoordeelden, won hij zo af en toe een prijs. Maar die tijd is voorbij. ‘Kom op, doe weer een keer mee,’ moedigde ik hem laatst aan. ‘Ik kan in elk geval aan mijn 8800 volgers op Twitter je foto laten zien en als ze die mooi vinden, dan stemmen ze op jou.’ Mijn anders heel sociale man had echter geen zin in al dat ‘social media gedoe’. Ik vrees voor hem dat de oude vertrouwde vakjury niet meer terugkomt. Ik zie steeds meer ‘stem op mij’-oproepjes in mijn mailbox. Op goede bekenden stem ik altijd, ik kijk niet eens naar de tegenkandidaten. Ik neem aan dat veel meer mensen dat zo doen. En dan vraag ik me af wat de waarde van een verkiezing is. Een betere wereld? Ja, een betere wereld. Alweer zo’n leuke ‘social media verkiezing’. Kijk maar of je een bekende van Facebook, Twitter of LinkedIn ziet. Zo niet, dan kun je altijd nog op mij stemmen, in de categorie ‘een betere wereld’, dat wel.

CC foto: League of Women Voters of California

Maria Genova

Motto: “Wie rijk wil zijn moet niet zijn vermogen vergroten, maar zijn hebzucht verkleinen.” – Plato

Schrijfster van o.a. Man is stoer, vrouw is hoer’
- Typisch Maria: vrolijk, social, doener, ongeduldig, leergierig, gek op lezen, reizen en avontuur, wereldburger
- Houdt van vreemde mensen ‘ontmoeten’ via social media

De Buurman – J. J. Voskuil

Lisette Beentjes — Wed, 16 May 2012 07:39:28 +0000

J.J. Voskuil beschrijft in ‘De Buurman’ in dialoogvorm de wonderlijke vriendschap tussen Voskuils alter ego Maarten Koning en zijn vrouw Nicolien met hun bovenburen, het homopaar Peer en Petrus.

Autobiografisch

Het boek is een weergave van datgene wat zich in het huiselijk leven van J.J. Voskuil en zijn vrouw Lousje afspeelde gedurende een periode van vijftien jaar. Zoals Voskuil ook voor zijn andere romans (‘Het Bureau’, ‘Bij Nader Inzien’) uit zijn dagelijks bestaan putte.

Postuum

Het boek is vier jaar na de dood van Voskuil verschenen. In het voorwoord zegt zijn weduwe Lousje geaarzeld te hebben toestemming te verlenen tot publicatie van het boek. Nadat een van de hoofdpersonen in 2011 overleed viel haar eerste bezwaar weg. Haar andere belemmering was het constante geruzie tussen haar en Voskuil. Dat zij zich met name over het laatste heen heeft gezet (“Het is natuurlijk een prachtig boek.”) is moedig.

Underdogs

‘De Buurman’ gaat namelijk niet alleen over de vriendschap tussen twee burenstellen, maar geeft veel prijs over de relatie tussen Voskuil en zijn vrouw.
Het levensmotto van ‘Nicolien’, op te komen voor ‘underdogs’, heeft haar beroofd van ieder relativeringsvermogen. Grapjes of kritische opmerkingen van ‘Maarten’ over de buren worden weggezet als ‘homohaat’ of worden beantwoord met buitenproportionele emotionele uitbarstingen.

‘Maarten’, wordt er wanhopig van. Over de toenemende strubbelingen zegt hij: “Misschien vaker sinds jij je met underdogs bent gaan bezighouden. Eerst met de joden, toen met de Palestijnen, toen met Amnesty en nu met homosexuelen. Je ergert je aan mijn lauwheid. Underdogs interesseren me alleen als het mijn vrienden zouden kunnen zijn. Voor jou zijn het per definitie vrienden.””

Eenvoud

De dialogen lijken vaak nergens over te gaan, maar eindigen door onderhuidse irritaties en misverstanden consequent in felle discussies die het temperament van de personages prachtig in beeld brengen. Voskuil munt uit in eenvoud.

De discussies doen hier en daar achterhaald aan. Wellicht door de leeftijd van de personages of door de voortschrijdende tijd. Ze benadrukken hoe dan ook het zelfgekozen isolement van deze vier mensen, veroordeeld tot elkaar.

Vriendschap

Wat drijft hen dan toch samen? “Naar vriendschap zulk een mateloos verlangen”, staat er op het homomonument dat in het boek onderwerp van gekibbel is. Een zin die feilloos weergeeft wat de vier personages bindt. De afloop is even absurd als onvermijdelijk.

Lisette Beentjes

Motto: ‘Gewoon doen.’

- Freelance online art director.
- Schrijft boeken, blogs en songteksten. Eind september verschijnt haar tweede boek.
- Heeft een passie voor taal en leest alles wat los en vast zit.

Twitter @lizzz

Superclásico (+winactie!)

SuzanneT — Tue, 15 May 2012 07:33:42 +0000

Christian (Anders Berthelsen) is een pas gescheiden Deense man van middelbare leeftijd, heeft een puberende zoon die in zijn eigen wereld leeft en ziet zijn wijnwinkel steeds verder richting een faillissement gaan.
Alsof dat nog niet genoeg ellende is, gaat zijn ex-vrouw Anna (Paprika
Steen) haar veel jongere minnaar achterna naar Argentinië. Daar bouwt ze een nieuw leven op als succesvol sportmakelaar, waar ze onder andere werkzaam is voor haar lover, Juan, die bij topclub Boca Juniors voetbalt.

Stapelverliefd

Het koppel woont samen in een kast van een huis inclusief personeel in het zonnige Buenos Aires en is stapelverliefd. Juan ziet in Anna de liefde van zijn leven en wil met haar trouwen. De scheiding tussen Anna en Christian is echter nog niet definitief: de papieren zijn nog niet ondertekend. Christian blijft de hoop houden om zijn geliefde Anna voor zich terug te winnen. Hij pakt zijn koffers en vliegt samen met zijn zoon, die bijna obsessief alles op camera vastlegt wat hij tegenkomt, naar de grote Argentijnse stad.

Scheidingspapieren

Anna is blij om haar zoon weer te zien maar ook verbaasd over Christian’s onaangekondigde komst. Hij had de papieren toch ook kunnen sturen per post? Dan begint Christian’s klungelige maar vastberaden strijd om tegen de veel jongerde adonis Juan. Een lastige, want zowel Anna als Juan zijn op hun beurt vastberaden om Christian zo snel mogelijk de scheidingspapieren te laten tekenen zodat ze in het huwelijksbootje kunnen stappen.

Ook voor niet-voetballiefhebbers

Hoewel de titel, naar de gelijknamige derby tussen Boca Juniors en River Plate anders doet vermoeden, is voetbal niet de rode draad. Superclásico is ook als je, zoals ik, niets met voetbal hebt een film die de moeite waard is om te bekijken. Een romantische komedie met af en toe een aangename dosis zwarte humor! Vanaf donderdag 17 mei te zien in de bioscoop.

Win!

Wil je kans maken op kaartjes van Superclásico? Dat kan! Vul nu je gegevens in!

Suzanne den Toom

Motto: “If you can dream it, you can do it” – Walt Disney

Zelfstandig webdesigner.
- - Houdt van schrijven, lezen, films, tv-series en theater.
  - Raakt geïnspireerd door Frank Boeijen en Esther Verhoef en is gek op katten.
Twitter @Suzanne den Toom

Persoonlijke ontwikkeling voor kids

Suzanne Unck — Mon, 14 May 2012 09:47:00 +0000

Voor volwassenen is er een groot aanbod aan boeken om te leren wat je als kind niet leren of te herstellen wat er fout is gegaan. Maar hoe zit dat eigenlijk met kinderen? Hoe willen we dat ze opgroeien en lukt dat?

Als kind al las ik heel graag. En ik zocht altijd de boeken op -weet ik nu- die me lieten zien wat ik nodig had en wat een voorbeeld voor me was. Ik las graag over Madelief van Guus Kuijer, leefde me in bij ‘De kinderen van Bolderburen‘ van Astrid Lindgren en later verloor ik me in de realistische en dramatische puberboeken van uitgeverij Lemniscaat.

Opvoeding

Eigenlijk kunnen boeken een grote rol spelen in de opvoeding van je kinderen. Als je ze tenminste zo inzet. Kinderboeken die passen bij jou als ouder en je opvoedstijl, onderstrepen wat je wilt dat je kind leert. Daarmee geef je extra input aan het leven van je kind help je ze hiermee. Zo zijn er kinderboeken over zindelijk worden, afzwemmen of ouders die gaan scheiden. Ik weet nog dat ik vroeger het boek ‘Hoe voel jij je vandaag?‘ van Hans Henkes las. Een enorme eye-opener. Ik heb het nog in mijn kast staan.

Een boek schrijven

Omdat ik gek ben op boeken, koop ik regelmatig wat voor Rivka. En ik ontdek nu dat ze ook boeken uit de kast pakt over thema’s waar ik mee bezig ben. Zo is ze gek op ‘De zeven eigenschappen van happy kids‘ (van de zoon van Stephen Covey) en leert ze anders om te gaan met haar gedachten door Byron Katie’s ‘Tijger, tijger is het waar?‘. Elke avond wil ze een ‘Eigenwijsje‘ trekken en regelmatig gebruiken we de ‘Kindermeditatiekaarten‘. Zo leert ze al spelenderwijs wat velen van ons nu pas aan het ontdekken zijn. Voor mij is dat echt een meerwaarde in de opvoeding van mijn kind.

Suzanne Unck

Motto: ‘Doe wie je bent!’ Voor mij zitten er twee aspecten in: weten wie je bent en werk doen dat daaruit voortvloeit.

Leesmonster
Coach voor hoger opgeleide vrouwen. Suzanne helpt ze met Playce bij hun persoonlijke ontwikkeling, loopbaan en ondernemerschap.
Dochter Rivka

Twitter @suzanneunck – Website: Playce

Waterpoloster Iefke van Belkum niet naar Londen

Janine — Fri, 11 May 2012 07:30:12 +0000

Tijdens het Olympische Kwalificatie Toernooi in Triëst grijpen de waterpolo-vrouwen van Nederland naast een ticket voor Londen. Ze verliezen van thuisland Italië met slechts één doelpunt verschil. “Het is zo jammer, want we hebben wel van wereldkampioen Griekenland gewonnen. We waren zo dichtbij”, vertelt Iefke van Belkum. Ik ben nieuwsgierig hoe het met haar gaat en spreek haar in Leiden.

Wie is Iefke

Iefke is 25 jaar en basisspeelster van het waterpoloteam van Nederland. Na de Havo gaat Iefke in Hawaï studeren en sporten. In 2006 gaat ze voor Nederlands team trainen. Ze is fulltime met haar sport bezig. Dat kan dankzij de A-status van het NOC*NSF.

Goud in Beijing

De Olympische Spelen van 2008 in Beijing waren ‘onwerkelijk’ zoals Iefke beschrijft. “Alles klopte aan onze voorbereiding. Het team was zeer ervaren en we geloofden allemaal dat we een goede prestatie konden leveren. Toen we van Hongarije wonnen en tegen Amerika in de finale stonden kon ons toernooi al niet meer stuk. We hadden immers een medaille! En als ‘underdog’ de finale ingaan was heel fijn. We stonden binnen ‘no time’ met 4-1 voor. Amerika wist niet wat ze overkwam. Zij waren de gedoodverfde favoriet. We wonnen goud en daarna word je geleefd. Er heeft zeker een maand lang een lach op onze gezichten gestaan”. Vol trots laat ze me haar medaille zien. Prachtig! Voor mij een kippenvel moment want het was de eerste Olympische medaille die ik mocht vasthouden. Heel bijzonder.

Geen Londen

Na Beijing gaat Iefke in Griekenland spelen en loopt ze stage voor haar studie HBO sales management. Haar vriend is coach van het team en samen blijven ze er drie jaar. Maar daarna gaat de Olympische droom toch weer kriebelen en sluit Iefke zich wederom aan bij de Nederlandse selectie. Helaas is het niet gelukt om Londen te halen. Maar het team moet weer verder. “In mei zijn de kwalificatiewedstrijden voor de World League, het is fijn dat we dat als nieuw doel kunnen stellen”, vertelt Iefke.

Rio?

Wat de toekomst Iefke gaat brengen is nog onzeker. Ze traint en coacht de jeugd en ziet grote kansen voor een nieuw zwembad concept. Eén ding is zeker, deze vrouw heeft veel pit en energie. Wie weet zien we haar in Rio de Janeiro over vier jaar. Het is daar vast een stuk warmer dan in Londen!

Een uitgebreid artikel over mijn interview met Iefke van Belkum is lezen op DeSportVrouw

Foto: Ron Hendriks

Janine Heemskerk

Motto: ‘Pluk de dag, haal eruit wat erin zit’.

Sportvrouw
Oprichter De Sportvrouw
Zingt in een gospelkoor

Twitter @DeSportvrouw – Website: De Sportvrouw

Nu in Esta

Esta — Fri, 11 May 2012 05:00:18 +0000

Vanaf vandaag ligt de nieuwe Esta in de winkel!
In Esta 11:

Nieuwe serie!
‘Hou haar in de gaten’
Mannen zonder libido
Leo heeft hoofdpijn, alweer
Infobesitas
afkicken van internet, twitter en Facebook
Esta Luisterboek Award
En de winnaar is…
Moederdaggeluk
‘Wat mooi! Is dat echt voor mij?’
Paulien Cornelisse
‘Als ik iets zélf goed vind, is het een succes’
-Lees nu ook de blog van Lisette over ‘En dan nog iets’
Succesgenen
Vader en zoon Dagelet
Goed voor je garderobe
Zomerse modetrends
Weekendje Istanbul
Souk, shoppen en spierpijn

En natuurlijk ‘Hij van’ (striptekenaar Maaike Hartjes), boeken kijken bij Susan Smit en de columns van Marjolein Beumer, Mei Li Vos en Sara.

1 op de 4 vrouwen heeft last van urineverlies

Esta — Fri, 11 May 2012 04:00:44 +0000

Een van de grootste taboes bij vrouwen is urineverlies. Durf jij het toe te geven? Vul nu de enquête in en maak kans op een film waarbij je in je broek plast van het lachen!

Naar de enquête!

Esta Luisterboek Award ~ ‘the movie’

Esta — Thu, 10 May 2012 13:50:24 +0000

Tijdens de uitzending van het Radio 1 programma Kunststof, is de Esta Luisterboek Award uitgereikt! ‘Heerlijk duurt het langst’ van Annie M.G. Schmidt, met muziek van Harry Bannink heeft de award in de wacht gesleept.

Bekijk nu het filmpje van de uitreiking van Esta Luisterboek Award.

Lees alles over de Esta Luisterboek Award!

In Esta met jouw stijl?!

Esta — Thu, 10 May 2012 11:45:06 +0000

287 dagen. Zolang staan vrouwen in hun leven gemiddeld voor de kledingkast. ‘s Ochtends een kwartier, voor een avondje uit een minuut of twintig. Zo blijkt uit onderzoek.

Esta is op zoek naar mensen voor de nieuwe rubriek ‘Eigen Stijl’. Lijkt het je leuk om mee te doen?

Omschrijf je stijl(en) en mail een foto naar Esta o.v.v. ‘Eigen Stijl’.